آنامیس 89

محبت و مهربانی l آنامیس 89

این دیوانگیست

دلم می خواست سقف معبد هستی فرو می ریخت پلیدی ها و زشتی ها به زیر خاک می ماندند بهاری جاودان اغوش وا می کرد جهان در موجی از زیبایی و خوبی شنا می کرد. این دیوانگیست که از همه گلهای رُز تنها بخاطر اینکه خار یکی از آنها در دستمان فرو رفته است متنفر باشیم که همه رویاهای خود را تنها بخاطر اینکه یکی از آنها به حقیقت نپیوسته است رها کنیم این دیوانگیست ... که امید خود را به همه چیز از دست بدهیم بخاطر اینکه در زندگی با شکست مواجه شده ایم که از تلاش و کوشش دست بکشیم بخاطر اینکه یکی از کارهایمان بی نتیجه مانده است این دیوانگیست ... که همه دستهایی را که برای دوستی بسوی ما دراز می شوند بخاطر اینکه یکی از دوستانمان رابطه مان را زیر پا گذاشته است رد کنیم که هیچ عشقی را باور نکنیم بخاطر اینکه در یکی از آنها به ما خیانت شده است این دیوانگیست ... که همه شانس ها را لگدمال کنیم بخاطر اینکه در یکی از تلاشهایمان ناکام مانده ایم به امید اینکه در مسیر خود هرگز دچار این دیوانگی ها نشویم و به یاد داشته باشیم که همیشه شانس های دیگری هم هستند دوستی های دیگری هم هستند عشق های دیگری هم هستند نیروهای دیگری هم هستند و افق های بهتری هم هستند تنها باید قوی و پُر استقامت باشیم و همه روزه در انتظار روزی بهتر و شاد تر از روزهای پیش باشیم ... فکر می کردم آدم ها همان طور که آمده اند، می روند. نمی دانستم که نمی روند. می مانند. ردشان می ماند حتی اگر همه چیزشان را هم با خودشان بردارند و بروند...	تاریخ جمعه یکم اردیبهشت 1391 \| \|
نویسنده:شقایق ساعت:15:0

من كي هستم؟

راستی؛ هیچ وقت ازخودت پرسیدی : قیمت یه روز زندگی چنده؟ !!!!!!!!!!!!!!! تموم روز رو کار می کنیم و آخرشم از زمین و زمان شاکی هستیم که از زندگی خیری ندیدیم! تا حالا ازخودتون پرسیدید: قیمت یه روز بارونی چنده؟ یه بعدازظهر دلنشین آفتابی رو چند می خری؟ حاضری برای بو کردن یه بنفشه ي وحشی توی یه صبح بهاری یه اسکناس درشت بدی؟ پوستر تمام رخ ماه قیمتش چنده؟ ولی اینم می دونی که حتی نصف روز هم که شده بشینی به گل های وحشی که کنار جاده در اومدن نگاه کنی بوته هاش ازت پول نمی گیرن! هیچ وقت شده بگی دستت درد نکنه؟ شده از خودت بپرسی چرا تمام وجودشونو روی سر ما گریه می کنن؟ اونقدر که دیگه برای خودشون چیزی نمی مونه و نابود میشن؟ ابرها را می گم برای ساختن یه رنگین کمون قشنگ چقدر انرژی لازمه؟ چرا نیلوفر صبح باز میشه و ظهر بسته می شه؟ بابت این کارش چقدر حقوق می گیره؟ چرا فیش پول بارون ماهانه برای ما نمی یاد؟ چرا آبونمان اکسیژن هوا رو پرداخت نمی کنیم؟ اینها ماهانه پول می گیرن یا قراردادی کار می کنه؟ تو که قیمت همه چیز و با پول می سنجی تا حالا شده از خدا بپرسی : قیمت یه دست سالم چنده؟ یه چشم بی عیب چقدر می ارزه؟ چقدر باید بابت اشرف مخلوقات بودنم پرداخت کنم؟! قیمت یه سلامتی فابریک چقدره؟ خیلی خنده داره نه؟ و خیلی سوال ها مثل این که شاید به ذهن هیچ کدوممون نرسه ... اون وقت تو موجود خاکی اگه یه روز یکی از این دارایی هایی رو که داری ازت بگیرن زمین و زمان رو به فحش و بد و بیراه می گیری؟ چی خیال کردی؟ پشت قبالت که ننوشتن. نه عزیز خیال کردی! اینا همه لطفه، همه نعمته که جنابعالی یه حساب حق و حقوق خودت می ذاری تا اونجا که اگه صاحبش بخواد می تونه همه رو آنی ازت پس بگیره. آ ن خدا رو می گم ... همون اوستاکریمی که رحمتش رو بروی هیچ بنده ای نمی بنده پروردگاری که هر چی داریم از ید قدرت اوست ... اینو بدون اگه یه روزی فهمیدی قیمت یه لیتر بارون چنده؟ قیمت یه ساعت روشنایی خورشید چنده؟ چقدر باید بابت مکالمه روزانه مون با خدا پول بدیم؟ یا اینکه چقدر بدیم تا نفسمون رو، بی منت با طراوت طبیعت زیباش تازه کنیم اون وقت می فهمی که چرا داری تو این دنیا وول می خوری! پروردگارا ، آرامش را همچون دانه های برف ، آرام و بی صدا به سرزمین قلب کسانی که برایم عزیزند ، بباران . . . من كي هستم؟ منتظر هیچ دستی در هیچ جای دنیا نباش ... اشک هایت را با دست های خودت پاک کن	تاریخ جمعه هجدهم فروردین 1391 \| \|
نویسنده:شقایق ساعت:23:36

زمستان خدا حافظ و بهار سلام

آسمان زمین را بوسید و درختان شکوفه کردند. آسمان زمین را در آغوش گرفت و بهار شد. زمستان خدا حافظ و یهار سلام سال نو را اول به محضر آقا امام زمان (مهدی موعود) و بعد به شما دوستان از جان عزیزترم تبریک می گویم یک سال دیگر گذشت تقویم کهنه را پاره کردم سناسنامه ام یک سال پیرتر شد!! اما من همچنان کودک باقی ماندم و حساب زندگی هرگز نیامد بدستم دوستان سال نو مبارک سلامتي سعادت سيادت سرور سروري سبزي سرزندگي هفت سين سفره زندگيتان باشد. از پشت کوهِ تیرهء شب نرمک نرمک سپیدهء سیمگون برآمد و سیم سپید، برفرازان آسمان گست رد سپیدهء سیمگون فرازتر رفت و اندک اندک زرگون شد زر بفراز رفت و نیزه‌های زرین، روی به آسمان آورند نیزه‌ها بر جان ابرهای سیمتنِ ِ بامدادان گستره‌ای زرین پدید آوردند انبوه ابرهای پراکندهء سیمین . . . به زر آکنده . . . در پهنهء نیلگون آسمان به پرواز درآمدند آنک . . . کاروانِ پادشاه آسمان، خورشید! با گردونهء درخشان؛ازفراز کوه البرز، راست بر خان و مان آریائیان فروغ افکند و فرزندان ابرها شاد و سبکبار . . . بر خاک ایران باریدند و سبزه و گل و درخت را بلبلان باغ و آهوان دشت را به فرا رسیدن نوروز ایران مژده دادند نوروز ایران بر شما خجسته باد سال نو مي شود.زمين نفسي دوباره مي كشد. برگ ها به رنگ در مي آيند و گل ها لبخند مي زند و پرنده هاي خسته بر مي گردند و دراين رويش سبز دوباره...من...تو...ما...كجا ايستاده اييم. سهم ما چيست؟..نقش ما چيست؟ ..پيوند ما در دوباره شدن با كيست؟ ..زمين سلامت مي كنيم و ابرها درودتان باد سال نو بر شما بندگان خوب خدا مبارك برای خدا بندگی کن تا که سلطانت کنند بهترین آرزوها تقدیمتان	تاریخ چهارشنبه دهم اسفند 1390 \| \|
نویسنده:شقایق ساعت:22:12

حجم سنگین زندگی

اگر کسی را که خیلی دوست داری از خاک باشه !!!!!!! و شما هم سفالگر باشید !!! از ان چه می سازید ؟ حجم سنگین زندگی باعث شده بیشتر به بودنم بیاندیشم و بیشتر احساسش کنم من ، هر روز تمام باغچه را میکنم و خاکش را بیرون میریزم ریشه ی گل ها را نوازش میکنم و بعد ، طی یک مراسم سکوت گل ها را به خانه شان بازمیگردانم و بدین ترتیب آنها روز به روز با طراوت تر میشوند چون هر روز بیشتر ارزش خاک زیر پای خود را احساس میکنند و می فهمند که با آنکه تمام زیبایی باغچه به گل هایش است و کسی به زیبایی خاک توجهی ندارد اما مادر باغچه خاک است آری گل ها میفهمند که آنها فقط تجلی زیبایی هستند و زیبایی واقعی در دیگر سو است ، جایی که هیچ کس نمی بیند مگر کسانی که حسش کنند اگر دست من بود ، بعد از اینکه گلها باز شدند آنها را سر و ته میکاشتم تا کمی بتوانم از ریشه ها قدر دانی کنم و بهشان بفهمانم که چقدر مهم هستند تا وقتی کله ی گل زیبا به خاک خورد و ما تحتش به هوا رفت لذت ببرم از درسی که به او داده ام ! من با افتخار تمام کلکسیون ریشه هایم را به نمایشگاه گلهای رنگارنگ می برم تا به انسان های بی ریشه بفهمانم ذات مهمتر از ظاهر است و گل زیباست ، بخاطر ذات پاکش ریشه های سخاوتمندش و مادر بزرگوارش و حسی که به همه میدهد زمانی که نگاهش میکنند و این همه بخشندگی ای که دارد ... آری من ، هر روز نگاه آدم ها به زندگی را " به " خود معنای زندگی سنجاق میکنم و برای همین است که حجمش هر روز سنگین تر میشود و وزنش ، هر روز کمتر و کمتر زندگـــی زیبـاســـت چشمـی بـاز کـن گردشـــی در کوچــه باغ راز کن +++++ هر که عشقش در تماشا نقش بست عینک بد بینی خود را شکسـت.	تاریخ شنبه پانزدهم بهمن 1390 \| \|
نویسنده:شقایق ساعت:23:30

مهربانی را بیاموزیم

می‌شود برخاست در باران دست در دست نجیب مهربانی می‌شود در کوچه‌های شهر جاری شد می‌شود با فرصت آیینه‌ها آمیخت مهربانی را بیاموزیم همیشه دوست داشتم تکه ای از خورشید را در دستانم بگیرم و به سوی قلب زندگی ام پرتاب کنم تانورش به زندگی ام گرما ببخشد همیشه دوست داشتم شاخه ای از شکوفه های بهاری بچینم و در زمستان آن را در باغچه ی کوچک زندگی ام بکارم و بگویم در همه حال باید سرسبز و با طراوت بود همیشه دوست داشتم شب ها ستاره ام را از آسمان بچینم و روز ها به همه نشان دهم هرگز چیزهایی را که دوست دارم از دست نمی دهم همیشه دوست داشتم هاله ای رویا هایم را به حقیقت پیوند دهد تا من بتوانم بگویم این ها رویاهای من بودند و من توانستم ... همیشه دوست داشتم قطره ای از امیدواری ها یم را جمع کنم تا در نبودشان روی نا امیدی هایم بپاشم وبگویم من هنوز هم امیدوارم... همیشه دوست داشتم قطره ای از لبخند را به گریه،شادی را به غم خوبی را به بدی و قطره ای محبت را به کینه هدیه دهم و بگویم این ها هنوز هم دوستان شما هستند و در آخر ای مهربان ترین مهربانم همیشه دوست داشتم تکه ای از قلب کوچکم را در دستانم به تو هدیه دهم اگه یه قلم بهت بدن و کف دست هر کس یه چیز بنویسی و بدونی هیچ وقت پاک نمیشه ، کف دست من چی می نوشتی؟	تاریخ سه شنبه بیست و هفتم دی 1390 \| \|
نویسنده:شقایق ساعت:22:12

حراجی بازار عشق

یه دل ساده و صاف یه بغل آرامش یه سبد مهر و صفا راستی ، عشق و وفا با نگاهی غمناک چوب حراج زدم ( میخری چند بگو )؟ یه صدای لرزان با یه بغضی سنگین با دو دستی بی چیز چوب حراج زدم ( میخری چند بگو )؟ با خودم آوردم مشکی از اشکم را که به رنگ خون است اشکی از خاطره ها کنج غمبار دلم (میخری چند بگو )؟ با خودم شمعی را که به یادت شبها تا به سحر سوزاندم آوردم که رضا گرد همان شمع به یادت چرخید نور و گرما دارد شمع دلم بخر و جمعه شبی احسان کن در ره دوست قیمتی نیست ، نترس ارزان است (میخری چند بگو )؟ با نگاهی پر مهر همچو آن کودک گل فروش قصه های تو من هم التماس و ضجه می کنم که بخر تو را بر آن خدا قسم و تو هم بنشینی هم قد و همدل کودکی شوی گل دل را بنهم درون دست پاک تو و تو لبخند زنی و ز من می پرسی که بگو قیمت گل ها چند است؟ و لبم بگشایم خیره بر چشمانت گویم آن لبخندت را نفروشم به گلی نفروشم به گلستان جهان رفتی و داغ دلم افزون شد داغ دل را به حراج آوردم (میخری چند بگو )؟ باران همیشه می بارد، اما مردم ستاره را بیشتر دوست دارند. نامردیست آن همه اشک را به یک چشمک فروختن	تاریخ شنبه دهم دی 1390 \| \|
نویسنده:شقایق ساعت:0:0

شب یلدا// یلدا جان تولدت مبارک

آنگاه که زندگی برای دخترکان ساعتی به طول نمی انجامید نیاکان ما بلند ترین شب سال یلدا شب تولد مینوالهه زن میترا الهه خورشید را شب زنده داری می کردنند برای گرامی داشت مقام مقدس زن شب و همه شبهای پر ستاره ایرانی مبارک شب یلدا مصادف هست با سالروز تولد آنامیس 89 چه زود گذشت // در این یک سال من نمی دانم چه چیز را اثبات کردم !!!!!!! فقط این را فهمیدم که : با حاصل جمع عمرها ی سپری شده هم نمی توان یک لحظه زندگی کرد +++++++++++++++++ حاصل جمع شبها هم نمی تواند دامن سفید خورشید را به اندازه یک سر سوزن لکه دار کرد ++++++++++++++++++++ زمان حاصل جمع گذشته و آینده هست +++++++++ بار زندگی را با رشته عمرم به دوش می کشم +++++++++++++ پس یلدایتان با شادی و عشرت و گرمای دلهاتون همراه باشد این هم هدیه من به یلدا ...و آنامیس 89 باز هـم یلـدا شبی در سال من تقریر شد داستـانش تا همیشه در دلـم تقـدیر شد ماهـهـا از حسرت رویش پریشان بوده ام زخمهـای کهنـه ای در پیکـرم تصـویر شد باز هـم از بستـر شبهــای تـارم نقش زد باز هم دلتنـگی ام از حُسن او تدبیر شد داد از بیــداد او ، فـریـاد از اعجـاب او واژه ها دروصف کویش صاحب تقصیر شد بازهم یک آسمان شادی زرویش هدیه کرد باز هم اندیشه ام در دست او زنجیر شد رازهـا کرده نهـان در سایه مـژگان خـود نـاز هـم از نـاز روح افـزای او تحقـیر شد بازهم چون ساربان دل رابسوی خودکشید درهوای وصل آن شب، قصه ها تحریر شد یاد دارم دردهـایـم با وجـودش پر کشید گریه هایم رخت بست وغصه بی تاثیر شد باز هم یلدا رسید و دامنـش شبگیر شد آسـمـان آبـی مـن در رُخـش تنـویر شد	تاریخ چهارشنبه سی ام آذر 1390 \| \|
نویسنده:شقایق ساعت:14:55

درباره

حدیث نبوی :

قال رسول الله صلى الله علیه وآله :

تـُفـَتـَّحُ أَبْوابُ السَّمَاءِ نِصْفَ اللـَّیْل ِ فـَیُنـَادی مُنـَادٍ : هَلْ مِنْ دَاع ٍ فـَیُسْـتـَجَابُ لـَهُ ؟ هَلْ مِنْ مَکـْرُوبٍ فـَیُفـَرَّجُ عَنـْهُ ؟ فـَلا یَبْقـَى مُسْلِمٌ یَدْعُو بـِدَعْوَةٍ إلاّ اسْتـَجَابَ اللهُ تـَعَالى لـَهُ إِلاّ زانِیَة ٌ بـِفـَرْجـِها أَوْ عَشـَّارٌ

نیمه شب درهای آسمان گشوده می شود و منادی ندا می دهد : آیا کسی هست که دعا کند تا مستجاب شود ؟ آیا کسی هست که چیزی بخواهد تا به او داده شود ؟ آیا درد دیده ای هست که غمش تخفیف یابد ؟ پس مسلمانی باقی نمی ماند مگر آنکه خواهش او را خداوند متعال مستجاب می کند مگر زن زناکار وکسی که مال مردم را به زور از آنان می گیرد .

کتاب نهج الفصاحة

-------------------------------------------------

ساقيا در ساغر هستي،شراب ناب نيست
وآنچه در جام شفق بيني بجز خوناب نيست
زندگي خوشتر بود در پرده وهم و خيال
صبح روشن را،صفاي سايه مهتاب نيست
مردم چشمم فروماندست در درياي اشك
مور را پاي رهايي از دل گرداب نيست
خاطر دانا ز طوفان حوادث،فارغ است
كوه پا بر جاي را ، انديشه سيلاب نيست
ما به آن گل ازوفاي خويشتن دل بسته ايم
ورنه اين صحرا تهي از لاله سيراب نيست
آنچه ناياب است در عالم،وفاومهر ماست
ورنه درگلزار هستي سرو و گل ناياب نيست
گرتو را با ما تعلق نيست،ما را شوق هست
ورتورا بي ما صبوري هست ما را تاب نيست
گفتي اندر خواب بيني بعد از اين روي مرا
ماه من،در چشم عاشق،آب هست و خواب نيست
جاي آسايش چه ميجويي "رهي"در ملك عشق؟
موج را آسودگي در بحر بي پاياب نيست
------------------------------------------------------

باز امشب غزلی کنج دلم زندانی است
اسمانهشب بی حوصله ام طوفانی است
هیچ کس تلخی لبخند مرا درک نکرد
های های دل دیوانه من پنهانیست
----------------------------------------
هر کس یادم کرد (یادش بخیر)
هر کس یادم نکرد(یادش بخیر)
هرکس یادش رفت یادم کند(یادش بخیر)
***********************
یاد رفیق است که دنیا بر پاست

با عشق رفیق است که دنیا زیباست

--------------------------------------------

گل من پرپر نشوی!

که بلبلی در باز شدن غنچه لبخند تو، زبان به سرود باز کرده است

شمع من خاموش نگردی!

که چشمی در پرتو پیوند تو،به دیدن امده است.

ساقه گلبن بهار من نشکنی!

که دلی در رویش امیدوار تو دل بسته است.

آفتاب من غروب نکنی!

که شاخه آفتابگردانی به جست و جوی تو سربر داشته است...

-------------------------------------------------------

یه نفر را دلم می خواد بخورم

فقط برای اینکه بتونم استفراقش

کنم

--------------------------------

گل آفتابگردان را گفتند: چراشبها سرت را پايين مي اندازي؟ گفت :ستاره چشمک ميزند، نميخواهم به خورشيد خيانت کنم..........
به سلامتي همه اونايي که مثل گل آفتابگردان هستند

-------------------------------

دل من میخی بر دیوار نیست
که کاغذ پاره های عشق را بر آن بیاویزی

----------------------------------------

مداد برداشتی...طرح مرا نه آنگونه که هستم ..همانگونه که خواستی کشیدی...

تمام بهانه ی رفتنت این است که عوض شده ام...

مداد را بر میدارم طرح تو را همانگونه که هستی میکشم...

میتوانی بروی..

----------------------------

دلم یک کوچه ی بن بست میخواهد و یک باران نم نم...

و یک خدا که کمی باهم راه برویم ..همین..

-------------------------------------

براي خريدن عشق هر کس هرچه داشت آورد،‌ ديوانه هيچ نداشت و گريست،‌ گمان کردند چون هيچ ندارد مي گريد،‌ اما هيچکس ندانست که قيمت عشق اشک است